5 Eylül 2014 Cuma

Sonra

Farkedersin ki, zaman durmus, bulundugun ortamlar yapman gerekenler flu olmus, ait olman gereken bir yer yok, vazgecebileceklerin cok...

Cok sevdiklerinden biri, bedenen artik yok, alismasi zor, kabrine ayaklar geri gider, anilari bol, uzuntu derin...

Farkedersin ki, insanlar bencil, deger verdiklerin yabanci, yabanci olmalari onemsiz, bambaska gunluk tasalar degersiz, ölüm tek gercek, dualar hep daha beteri olmasin nolur derken, hayat hala umut dolu yarinlara gebe, cocuklar hep gülse dedirten...

Öyle acimasiz, cogu zaman dengesiz...

Ve ben, bir aralik bulup saatlerce aglamanin hasretinde, agaclar dolusu orman, soluksuz upuzun bir ciglik...

Tum bunlarin arasinda sen gelmissin bana gunluk telaslarin acimasiz sorulariyla...

Duymuyorum, anlamiyorsun...

Yoksun, hic olmadigin kadar flusun aslinda...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Özledim...

Hatırlanası yazı   29 Mayıs 2015 https://perfect-colors.blogspot.com/2015/05/ozledim.html Bugün onsuz 17.gün.. Son konusmamız hala ...