28 Mayıs 2014 Çarşamba

16 Mayıs 2014 Cuma

Bu aralar

Guzel olan ne biliyor musun? Yazabilmek guzel... Son bir kac aydir kayip olan kelimelerim, baharla birlikte filizlendi. Duygularima tercuman, dusuncelerimin askerleri...

Özgür kalan isyanim, tepki verebilmenin huzuru, gormezden gelmenin dayanilmaz hafifligi ve ben, bir baska bahara donduk yuzumuzu!

Bugun hersey dunkunun ayni ama baktigim aci farkli, sanki herseyle yeniden tanisiyorum. 

Attigim adimlarin hesabini yapmaktan vazgectim, uc adim sonrasini gormek istemiyorum.

Zaman ve mekana bagimli kararlarla isim yok, ic sesimi dinliyorum. Alt tarafi takilir, tokezlerim, doner bakar iyi ki yaptim der sahiplenirim diyorum.

Benim olan hersey kiymetli, hersey guzel ya, hatalarim da benimse guzeldir diyorum. Tekrarlamaya niyetim yok ama kendi aldigim kararlarin arkasinda durabilecek cesaretimi cok seviyorum!

Korkularimin ustune gidiyorum - bazilari haric - iyi geliyor, onlarla gucleniyorum. 

Bu aralar sagirim, duymuyorum. 
Duymak da istemiyorum. Baskalarini suclamiyorum, ama gucumu artik onlara harcayamiyorum.

Herkesin bir varolus sebebi var, ben benimkini ogrendim, ona odaklaniyorum.

Bazen duruyorum, cokca dusunuyorum, gozumu kapatip gelecege dair hayaller kuruyorum.

Eskiden daha hizli gercek olurdu hayallerim, biliyorum, mucizelere o zaman daha cok inaniyordum.

Simdi hayallerim farkli ben farkliyim, birak buyumeyi artik yaslaniyorum.

Saglik olsun gerisi kolay diyorum, karsima  13 yasinda bir kiz cocugu cikiyor, soruyorum hayallerini anlat diyorum, ailemle bir pazar gunu piknige gitmek diyor, peki daha baska diyorum, saglik olsun ailem yanimda olsun diyor, hayretler icinde kaliyorum. 

Bazilari cocuk olmadan buyuyor, bazilari olgunlasmakta zorlaniyor, inanamiyorum.

Sonra bir sarki caliyor, sozlerinde kayboluyorum...

Haydi kalk gidelim bu sehirden,
Gun dogarken ya da gunes batarken,
Belki kuslar gecer ustumuzden,
Kanatlari senin ellerinden...

14 Mayıs 2014 Çarşamba

Soma

#Soma

İnsanlık ayıbı.
Vicdansızlık anıtı.
Bedelini haketmeyenlerin ödediği maden.
Acılı aileler.
İçi yanan bizler.
Vurdum duymaz politikacılar.

Bu acıklamalar sizin iş kazanız olabilir, orada olanlar cinayettir!

13 Mayıs 2014 Salı

Avuc ici kadar mutluluk yeter...

Cok olmasin hicbir sey, cekirdek aile, kucuk bir bahce, gunesli bir gun yeter.

Birkac kus civiltisi, cocuk kahkahasi, lezzetli ufak bir sofra, agiz tadiyla yenen yemek, gulumseten sohbetlerden ote ne var hayatta?

Kendini iyi hissettiren kucuk mutluluklar varken...

Cok istememek, cogu beklememek gerek, gozunu kapatip derin nefes aldiginda bu ne guzel bir gun diyebiliyorsan, huzurluysan...

Cok olmasin hicbir sey su hayatta, azla yetinebilen, her durumda mutlu olabilecek nedenler varken...


12 Mayıs 2014 Pazartesi

Oldugum gibi

Oldugum gibi davranmayi, gorundugum gibi olmayi her denedigimde, kendimden baska kimse zarar gormedigine gore, insan bencil bir varliktir derken beni haric birakanlara selam olsun.

Ben bundan sonra en bencil varligim...


11 Mayıs 2014 Pazar

Cizgiyi Asmak

Cizginin otesi, cizgiyi astiginda kayiptan ibarettir.

Insan cizgiyi astiginda kaybetmistir.


8 Mayıs 2014 Perşembe

Cennet & Cehennem

'Kendi cennetlerinizden, başkalarına cehennemler yaratmayınız'


Sabah sabah nereden aklıma geldi bilinmez, hava yağmurlu, radyoda çalan şarkı donuk, insanlar acımasız derken..

Ve kendi cennetlerinde, başkalarına cehennemler yaratmaya çalışırken...

Birileri sizin mutsuzluğunuzla mutlu olmaya çalışırken...

Siz ise inatla mutsuz olmazken, hayat kısayken, çok az şey dert etmeye değerken...

Ben bir cuma sabahı, erkenden kalkıp, karanlık gökyüzüne merhaba derken..