23 Ocak 2014 Perşembe

Güven

Güvenmek aylarını alır, yıkmaksa birkaç dakikanı..

Hayat her gün ayrı bir süprizle gelirken, değişmeyen şey sadece aileye güven.
Bir onlar yanıltmıyor, bir de dostlar, aileden sayılan, kardeş denilen..
Geriye kalanlara bakıyorsun, insanlar hala pervasız, hala zalim.
Acımasızca eleştirmeye meyilli, silah gibi kuşandıkları kelimeleri ise saldırgan..
Bense her daim balık hafızasıyla ders alamayan.
Bu kadar çabuk unutamadığım bir hayat dileğim var, fil hafızası dedikleri şeyi istiyorum.
Misal, kırılıp alınıp, üç gün sonra neye kırıldığımı unutmamak istiyorum.
Ders almak istiyorum hayattan, unutmayarak.
Ve acımasız olmak istiyorum, çoğu zaman...
Kelimelerimi düşünmeden kullanmak, hoyratça kırmak istiyorum mesela.
Neden bir ben oluyorum kırılan?
Şu hayata bir daha gelmek istiyorum bazen, yeniden doğduğumda bencil olmak için.
Sadece kendimi düşünsem nasıl olurdu hayatım görmek istiyorum.

Ve ben;  kırılmadığım, umursamadığım bir hayat yaşamayı görmek, bencil olmayı öğrenmek istiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Özledim...

Hatırlanası yazı   29 Mayıs 2015 https://perfect-colors.blogspot.com/2015/05/ozledim.html Bugün onsuz 17.gün.. Son konusmamız hala ...