29 Haziran 2013 Cumartesi

Affettim..

Zordu affetmek, yaraları vardı ustu kapanalı cok olsa da, yaraydı.
Hayatımda nadir unutamadığım kırgınlıklarımdan biriydi, çocukluktu, ilk gözyaşıydı, adına ne dersen de.. Düşününce o günleri, belki de sonrasında birçok şeyi etkiledi ya da değiştirdi. Önemsemeyeli çok olmuştu ama, bir kenarda kapalı duruyordu işte.. 
Duyması gereken bir çift laf vardı, her daim , uğraşmamak adına , vazgeçtiğim..
Ve gün geldi, söylemek gerekti.
Zordu ama söyledim içimden geçenleri..
Özgür bıraktım hislerimi,
Affettim geçmişi ve sildim anılarla birlikte üzüntülerimi..
Benim verecek hesabım yoktu ama söylemekten kaçtıklarımı duyması gereken oydu..
Ben bugün, bile bile onun hayallerini yıktım, duymak istemediği herşeyle..

Ve özgür bıraktım onu, üzüleceğini bile bile..
En içten ve iyi dileklerimle..

Ona yaptığım en büyük iyiliğin bu olduğunun farkında olmasa bile..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Özledim...

Hatırlanası yazı   29 Mayıs 2015 https://perfect-colors.blogspot.com/2015/05/ozledim.html Bugün onsuz 17.gün.. Son konusmamız hala ...