11 Şubat 2013 Pazartesi

Mutluluk

Cevremde ne cok insan var, mutlulugu baskasina baglayan.. Bir baskasinin soyledigi sozle, aldigi hediyeyle mutlu olan.. Yanlis degil tabii ki, ama, biri birsey yapmadan da mutlu olunabileceginin farkina varamayan ne cok insan var..
Sevincini baskasina baglayanlarin, istedikleri olmayinca baslarina yikilan dunyalarinda geciyor gunler..
Cogu insan unutmus keyifli sohbetlerin, paylasmanin degerini.. Hep baskalarindan birseyler bekler olmuslar.. Belki de sukredip, sahip olduklari ile mutlu olmayi unutmuslar... Belki de kendi dunyalarinda yarattiklari calkantilara alisir olmuslar..

Bir cafede otururken, 4 annenin sohbetine denk geldim bugun.. Agzim acik, elimdeki kitaptan kopup, ister istemez onlari dinler oldum..
Ne ara insanlar eslerinden bu kadar sey bekler olmuslar.. Ve ne zaman bu kadar acimasizca eslerinden bahseder olmuslar..
Butceye destek oluyorsa iyidir esin dedi biri, bir digeri ise kocam beni evin kredi borcu ile basbasa birakti, kendi keyfine bakti dedi.. Ustelik bir digeri ay canimmm iki cocukla cildirirdim ben , sen nasil hala cildirmadin dedi.. bir cocuk buyutmek bile zor geliyor diye ekledi.. Bir digeri esim cocuklari Pazar gunu benim uzerime yikiyor derken, sanki marifetmis gibi, ikiye bolunemiyorum dedigimde, esim dorde bolun, hem kilo verirsin diye benle dalga geciyor diye de ekledi..
Eskiden de insanlar bu kadar rahat konusabilirler miydi evliliklerini ve esleri hakkinda yanlis gordukleri seyleri?  Yoksa kadinin ekonomik ozgurlugunun zirvesinde oldugu bu gunlerde mi isler bu kadar degisti??

Kadin erkek farketmez, insan, kendi hayati icin cabalamayi, ailesi icin birseyler yapmayi hangi ara sikayete cevirdi?

Ve insan ne ara, mutlu olmak icin siraladigi sartlarin oznesini hep bir baskasi olarak belirledi...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Özledim...

Hatırlanası yazı   29 Mayıs 2015 https://perfect-colors.blogspot.com/2015/05/ozledim.html Bugün onsuz 17.gün.. Son konusmamız hala ...