17 Şubat 2013 Pazar

Birsey olsa ya da hicbir sey olmasa..

Gunesli, kar tatili Pazarindan merhaba hayat.. Bugun birsey olsa, ya da dur vazgectim, hicbir sey olmasa mesela :)
Birsey olsa da daha mutlu olsak, ya da hicbir sey olmasa ve huzurumuz keyfimiz bozulmasa mesela..
Illa bir sey olmak zorunda degil ki su hayatta.. Durup dururken, bir telefon konusmasi sonrasinda veya kitap okurken cok mutluyum bugun diyebilirsin aslinda..
Kendine ayirabildigin, sadece kendini dinledigin bir iki saate icinden sevinc cigliklari atabilir, mutlu olabilirsin..
Cok gezip sectigin yol muziklerini dinlerken , camdan gelen temiz havayi derin bir nefesle icine cekip "Yasamak bu!!" diyebilirsin..
Ozleyebilirsin mesela, ozlediklerini dusunup onlar seni bu kadar sevdikleri icin mutlu olabilirsin.. Ozel olabilirsin.. Aslinda zaten ozel ve cok kiymetlisin bircok insanin hayatinda.. Onlarin hayatlarinda kiymetli izler birakmis olabilirsin, mutluluklarinin nedeni olabilirsin..

Hayat bugun birseyler olsun mesela, yada dur vazgectim, hicbir sey olmasin aslinda..
Hicbir sey olmadan da sen kiymetlisin :)

11 Şubat 2013 Pazartesi

Mutluluk

Cevremde ne cok insan var, mutlulugu baskasina baglayan.. Bir baskasinin soyledigi sozle, aldigi hediyeyle mutlu olan.. Yanlis degil tabii ki, ama, biri birsey yapmadan da mutlu olunabileceginin farkina varamayan ne cok insan var..
Sevincini baskasina baglayanlarin, istedikleri olmayinca baslarina yikilan dunyalarinda geciyor gunler..
Cogu insan unutmus keyifli sohbetlerin, paylasmanin degerini.. Hep baskalarindan birseyler bekler olmuslar.. Belki de sukredip, sahip olduklari ile mutlu olmayi unutmuslar... Belki de kendi dunyalarinda yarattiklari calkantilara alisir olmuslar..

Bir cafede otururken, 4 annenin sohbetine denk geldim bugun.. Agzim acik, elimdeki kitaptan kopup, ister istemez onlari dinler oldum..
Ne ara insanlar eslerinden bu kadar sey bekler olmuslar.. Ve ne zaman bu kadar acimasizca eslerinden bahseder olmuslar..
Butceye destek oluyorsa iyidir esin dedi biri, bir digeri ise kocam beni evin kredi borcu ile basbasa birakti, kendi keyfine bakti dedi.. Ustelik bir digeri ay canimmm iki cocukla cildirirdim ben , sen nasil hala cildirmadin dedi.. bir cocuk buyutmek bile zor geliyor diye ekledi.. Bir digeri esim cocuklari Pazar gunu benim uzerime yikiyor derken, sanki marifetmis gibi, ikiye bolunemiyorum dedigimde, esim dorde bolun, hem kilo verirsin diye benle dalga geciyor diye de ekledi..
Eskiden de insanlar bu kadar rahat konusabilirler miydi evliliklerini ve esleri hakkinda yanlis gordukleri seyleri?  Yoksa kadinin ekonomik ozgurlugunun zirvesinde oldugu bu gunlerde mi isler bu kadar degisti??

Kadin erkek farketmez, insan, kendi hayati icin cabalamayi, ailesi icin birseyler yapmayi hangi ara sikayete cevirdi?

Ve insan ne ara, mutlu olmak icin siraladigi sartlarin oznesini hep bir baskasi olarak belirledi...


10 Şubat 2013 Pazar

Oradan oraya..

Denk geldi ..  Son bir ayda, günler yollarda gecti..
İki gün orda üç gün burada derken, yol sarkilari belirlendi..
Sagopa Kajmer in bu şarkısı ardarda dinlemeye değerdi.. ( Ben Sagopa dinlemezdim, hiçbir şarkısını da bilmezdim, dinledikçe sevdim, sevdikçe tekrar dinledim, iyi geldi , tavsiye ederim)
Bu aralar yine blog için vakit ayıramadım istediğim gibi..
Neler neler olmadı ki bu ara..
2013 ten beklentilerin basinda bol seyahat vardi, sözler tutuldu, havaalanlari ikinci kapi oldu..
Spora baslandi, saglikli yasam adimlari arttirildi, kayak planlari yapildi..
İyi hoş da, bir de keşke daha çok kitap okuma fırsatı bulunsaydı..
Okunması gerekenler listem başucumda, bense kitapçılarda ; çocuk gibi tekrar edip duruyorum, onu da okumalıyım bunu da.. Dışarda kitap okumayı o kadar çok özlüyorum ki.. Tek isteğim Nero da ayaklarımı uzatıp, kahvemi yudumlarken saatlerce kitap okumak bu ara..
Bir de turist gibi İstanbul'u gezmek her fırsatta..




Özledim...

Hatırlanası yazı   29 Mayıs 2015 https://perfect-colors.blogspot.com/2015/05/ozledim.html Bugün onsuz 17.gün.. Son konusmamız hala ...